افرادی که به دلیل اختلال شخصیتی قادر به تصمیم گیری به عنوان یک بزرگسال نیستند و وظایف خود را به دیگران واگذار می کنند

اختلال شخصیتی وابسته

در این اختلال افراد نیازهای خود را تحت شعاع نیازهای دیگران قرار می دهند. در واقع برای حفظ رابطه وابسته خود حاضرند هر کاری انجام دهند. به خود مطمئن نیستند و اگر برای مدت کوتاهی تنها بمانند احساس ناراحتی بسیاری می کنند. این افراد قویا به سمت دیگران کشیده می شوند و به شدت به دیگران تکیه می کنند و بی اراده هستند. معمولا افراد از وابستگی آنان خسته می شوند. آنان خود را کاملا بیکفایت می بینند و بدون دیگران حتی از گرفتن تصمیمات عادی نیز عاجزند. معمولا در رابطه با دیگران مطیع و فرمانبردار به نظر می رسند. سعی می کنند همکاری داشته باشند ، جواب  سوالات دیگران را به خوبی می دهند و دلشان می خواهد راهنمایی شوند. این افراد وابسته و سلطه پذیر هستند.

 ممکن است برخی اصطلاح " کنه " را برای این افراد به کار برند. این افراد اگر کسی را در کنار خود نداشته باشند احساس نا امیدی و رها شدگی می کنند. آنان نمی توانند خودشان فعالیت تازه ای را شروع کنند زیرا احساس می کنند اگر هدایت نشوند، مرتکب اشتباه خواهند شد.

این افراد دلبستگی نا ایمن را تجربه کرده اند. یعنی در کودکی مطمئن نبودند که والدین پیش آن ها بمانند و همیشه در هراس بودند که رها شوند. آن ها همیشه هراس طرد شدن دارند. و همین باعث عزت نفس پایین آنان شده است. معمولا خانواده هایی دارند که بسیار کنترل گر هستند. وقتی خانواده به شدت کنترل گر باشند فرد در کودکی می آموزد که خودش نمی داند و باید دیگران برای او تصمیم بگیرند که چه کاری کند.

بیماری جسمی مزمن، اضطراب جدایی از والدین که در کودکی اتفاق می افتد، و از دست دادن والدین در کودکی می تواند زمینه ساز این اختلال باشد. این وابستگی یک روش دفاعی در مقابل پرخاشگری است.

این اختلال در بچه های کوچکتر خانواده شایع تر است.

ما در مورد اختلالات شخصیتی نمایشی و مرزی گفتیم که این افراد وابسته اند. ولی افراد دچار اختلال شخصیتی وابسته، روابط مداوم و دیرپا دارند بر عکس دو اختلال یاد شده. افراد وابسته دیگران را سر کار نمی گذارند و دست نمی اندازند. ولی افراد نمایشی و مرزی این کار را می کنند.

سیر این اختلال نامعلوم است.در درمان هایی که بینش مراجع را بیشتر می کنند(درمان های تحلیلی)، بیمار می تواند پیشایندهای اولیه ی رفتار خود را بشناسد و با حمایت درمانگر، به فردی مستقل تر، جراتمندتر و با اتکای بیشتر به خودش تبدیل شود.

   تاریخ ثبت: 1394/03/18     |     تعداد بازدید: 933 | |
دیدگاه کاربران
همکاران سایت
  • روانپزشک-رواندرمانگر:دکتر محسن حافظی تحصیلات خود را در پزشکی عمومی در سال 1375 و در رشته تخصص اعصاب و روان در سال 1382 در دانشگاه علوم پزشکی...